بسمه تعالی

فراخوان

سیمینار گفتمان عدالتخواهی و چشم انداز آینده

در تاریخ معاصر افغانستان ، ما شاهد بروز و ظهور گفتمانهای متنوعی هستیم که هرکدام با خاستگاه ها وخواست های مختلف، تمام  عرصه های زندگی مردم مارا متاثر ساخته است. بحران سیاسی ومنازعه مسلحانه سه دهه اخیر کشورما، تنها بخشی از میراث گفتمانهای سیاسی وایدئولوژیک بوده است، بخش های بیشتر این میراث شوم  را باید در گذشته های دورتر وآینده های دیر تر جستجو کرد وانتظار کشید. متاسفانه تمامیت خواهی، انحصار طلبی، وابستگی خارجی، تبعیض ونشانه هایی از این دست، علی رغم تفاوت های بنیادین فکری وایدئولوژیک ، وجه مشترک تمام جریانهای رقیب ومسلط این سالها بوده است. در این میان گفتمان عدالتخواهی ، که سمبل وآیینه تمام نمای آن شهید مزاری بود، نه تنها یک استثنای بی بدیل در تاریخ کشور، بلکه یک معیار صادق برای سنجش وشناخت  همه گفتمانهای دیگر بوده وهمچنان خواهد بود.  جریان عدالتخواهی که در قامت رسای شهید مزاری  تبلور یافت، دارای ویژگی ها ونشانه های انسانی است که می تواند چشم انداز های نوینی را برای جامعه بحران زده ما ترسیم کند.  بنابراین ما  اینک بیش از هرزمان دیگر نیازمند اندیشه ها وآرمانهای شهید مزاری ومهم تر از آن نیازمند خوانش دوباره وتفسیرهای درست از اندیشه های او هستیم. لذا جمعی از نخبگان فکری وفرهنگی کشور تصمیم گرفته اند تا درسالگرد شهادت آن شهید راه عدالت وآزادی سیمیناری را  با عنوان « گفتمان عدالتخواهی وچشم انداز آینده» برگزار کنند. بی شک  مشارکت اهل اندیشه وفکردراین سیمیناروارایه مقالات راهبردی در زمینه جریان عدالتخواهی و اندیشه های شهید مزاری ،  باعث رشد وبالندگی هرچه بیشتر عدالت وعدالتخواهی در کشور خواهدشد.
موضوعات پیشنهادی:
 
1-     جنبش عدالتخواهی در افغانستان
2-     جایگاه عدالت در راهبرد های توسعه
3-     گفتمان عدالتخواهی وتاریخ نویسی معاصر افغانستان
4-     رهیافت نشانه شناختی گفتمان عدالتخواهی 
5-     گفتمان سیاسی وتعلق های گفتمانی شهید مزاری
6-     جایگاه آرمان مقاومت در قانون اساسی جدید افغانستان
7-     تحلیل حقوقی مقاومت سه ساله شهید مزاری
8-     نگاه فقهی به مقاومت سه ساله غرب کابل
9-     قومیت وانسداد اجتماعی
10- قومیت، قدرت ونظام قشربندی اجتماعی
11- شهید مزاری ومساله بحران هویت ملی
12-  شهید مزاری وحقوق اقلیت ها در افغانستان
13- شهید مزاری واستقلال افغانستان
14- تساهل ومدارا در رفتار سیاسی شهید مزاری
15- ویژگیهای شخصیتی شهید مزاری
16- شهید مزاری در شعر مقاومت
تذکرات ضروری :
1 – مقالات حد اقل در ده صفحه وحداکثر در سی صفحه ارایه  شود.
2 – مقالات مطابق با استاندارد های پژوهش و نویسندگی باشد.
3- مقالات باید به صورت تایپ شده وفایل آن  از طرق ایمیل ویا یک نسخه از  سی دی آن  ارسال گردد.
4 – آخرین مهلت ارسال مقالات: 10 / 12 / 1386 خواهد بود و به دلیل نزدیکی سالگرد شهاد ت  استاد شهید مهلت ارسال تمدید نخواهد شد.
5 – آدرس ارسال به وسیله پست : قم ، سه راه سجادیه ، بلوار سمیه ، کوچه 43 ، پلاک 116.
آدرس پست الکترونیکی ( E-Mail ) : This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it
6 –  زمان و مکان دقیق سیمینار متعاقبا به اطلاع همگان خواهد رسید.
7 – جهت هماهنگی وکسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن های زیر تماس بگیرید:
09355081545 و 09192529763

دبیرخانه سیمینار
گفتمان عدالت خواهی وچشم انداز آینده

رمان شهیر  "گدی پران باز" سوژه جنجال آفرینی بوده است که در پنجسال گذشته هر از گاهی بر زبان رسانه ها نشسته است و ٌنقل تبصره و تحلیل مجالس فرهنگی و فکری افغانستان بوده است. اما واقعیت آنستکه، بسیار از افغانی ها بر سبیل عادت حوصله مندی آنرا نداشته اند که متن انگلیسی، و یا حتی فارسی، آن کتاب قطور بردارند و تا آخر آنرا تلمذ و مطالعه نمایند. "گدی پران باز" رمان شیرین، پر تنش و تحقیر آمیزی است که خواننده هزاره تبار آن به سختی میتواند چهار فصل اول آنرا تحمل نماید. از همین روست که بسیاری ها پس از مرور فصل اول زبان طعن آمیز و دشنام آلود رمان را که بیانگر واقعیت تلخ و نژادپرستانه اشراف دیروز کابل است، برنمی تابند و از خیر خواندن آن میگذرند.

عصر ما، عصر سختي و بي­نوايي است. سال­ها كين و خشونت، اخلاق، عاطفه، شعور و وجدان ما را نابود كرده است. اينك، ما چيزي نيستيم جز اجسادِ متحرکِ تهي از مهر و نيك­خواهي و كالبدي آكنده از كينه و نفرت. جز نگاهِ باريك­بينِ يك جامعه­شناس با هنر يك رمان­نويس و اراده­ي سرشار يك فيلسوف، كسي را ياراي آن نيست كه داستانِ تباهي روح، تاريكي قلب، فرسودگي جسم، خشكيدگي سرچشمه­هاي خلاقيت و فهم، نابودي حس دانايي­طلبي و در مجموع زوال و پوسيدگي فرهنگ يك ملت را بنويسد و بازگويد. من فقط با اشاره­هايي گذرا به سياست و فرهنگ امروز، مي­كوشم نيمرخي نه چندان روشن از سيماي اين بي­نوايي و تهي­دستي فراهم كنم.

در افغانستان  مقوله هایی با پسوند "ملی" مانند "هویت ملی" , " مشارکت ملی ", "حاکمیت ملی" , " وحدت ملی" و ... متاسفانه  تعریف اصلی شان را باز نیافته و حاکمیتهای تمامیت خواه و قبیله گرا , از زمانهای دور تا کنون استبداد سیاسی و هژمونی قومی را در لفافه ی این مقوله ها پیچیده و در فرهنگ سیاسی کشور از آن حربه ای برای کوبیدن اقوام و وسیله توجیه استبداد شان , ساخته اند و حتی شخصیتهای به اصطلاح علمی با ذهنیت قبیلوی , برداشتهای اینچنینی ازین مفاهیم ارائه داده اند:" دوره سلطنت 21 ساله امیر عبدالرحمن در تامین وحدت ملی دارای بسیار برجستگی است ... امیربدون تعصب قومی و مذهبی ... اقوام سرکش وماجراآفرین را ... بلا تفریق وبدون استثنا تار ومارکرد. ."{1}

 چشمانِ‌ خيره‌ي محتضران

 اسد بودا

به استاد محمدي آن يار تازه سفركرده‌اي كه هنگامِ‌احتضار چشم‌انتظارعارف‌بصير بود، اما مرگ فرصت نداد براي آخرين‌بار تصويربصير در آيينه‏ي‌ جلال نگاه او منعكس گردد. تسليت به بصيرعزيز كه اين روزها در دشت‌گريان چشمان او جز شكوفه‌هاي اشك چيزي نمي‌رويد و به ساير بازماندگان كه پيكر پاك او را در نبودبصير تا خانه‌اي ابدي بدرقه نموده و غروب نا به‌هنگام خورشيد نگاه‌‌منتظرش را در ديار غربت به سوگ نشستند. روحش شاد!

 I.

زمان مي‌گذرد، زیرا ما مي‌گذريم. زمان همان بيرون‌گستريِ ذهن ما به سوي بي‌زماني است، يعني به سوي مرگ. جز مرگ چه چيزي مي‌تواند بيرون گستري‌ِ‌وجودي ما را به جهان لايتناهي‌نيستي پيوند بزند، به آن‌جا كه ديگر زماني وجود ندارد و گذاري. ديروزِ ما در امروز مرد، امروز ما در فراد مي‌ميرد و فرداي ما در فردا و فرداهاي ديگر و بدين‌سان حيات «هستيِ‌آگاه» با زنجيره‌هاي مرگ و نيستي پيوند مي‌خورد و در متنِ نيستي‌هاي متوالي ادامه مي‌يابد. شام‌گاه خزاني پيش از آن‌كه بدانيم مبدأ كجا بود و مقصد كجااست بار سفر مي‌بنديم و براي هميشه جهان خاكي‌‌را بدرود مي‌گوييم.

[ادامه مطلب ]

تنها خداست که می ماند

درگذشت محقق و نویسنده ارجمند جناب حجت الاسلام والمسلمین آقای محمدی را به جامعه علمی کشور، شاگردان وارادتمندان آن فقید وکلیه وابستگان آن مرحوم وبویژه دوست عزیزمان جناب آقای عارف بصیر تسلیت مگوییم .

ازاین محقق ارجمندکه عمری کوتاه اما بربارش را وقف دین پژوهشی و پژوهش در کلام وفلسفه وتاریخ و جامعه شناسی کرد ه بود، تالیفات ومقالاتی زیادی  به یاد گارمانده است. روحش شاد و یادش گرامی باد.

محمد امين احمدي، بصير احمد دولت آبادي، محمد جواد صالحي، محمد يحي وقار، غلام محمدي، امان مطهري، عيسي نوري، حسين مبارز، محمد اسلم جوادي، حيدر محمدي، حبيب الله فهيمي، جواد حيدري، رضا رحيمي، محمد امين حيدري، عزيزالله نوري، عبدالله احمدي، محمدعلي محمدي، احمد علي واحدي زاده، باقر حليمي، حبيب ميرزايي، اويس كمالي، محمدعلي حامدي، سلمان علي زكي، محمد جواد سلطاني، اسدالله احمدي، حسین نوری، باقرحسنی ،علیرضاحسنی، حیات الله رسولی، حسین اعتمادی، علی امیری، محمدعلي جويا، هادي اكبري، آصف باختری، مصطفی احسانی، انورفیاضی، نظام الدین محصلی، عصمت الله اعتمادی، عالم محمدی، محمدعلی محمدی، ، امین صداقت. جواد خادم، زهرا لطفی، عزیزالله احمدی، روح الله احمدی، احمد حسین احمدی.

يكي از رخدادهاي جدّي امسال تجاوز كوچي‌ها به هزاره‌جات بود. در دنياي فشردة كنوني خبر اين تجاوز نيز مثل هر خبر ديگري در همه جا پخش و دست‌مايه گفتگو و تحليل قرار گرفت. علي‌رغم سكوت دولت جمهوري اسلامي افغانستان، و بي‌اعتنايي رسانه‌هاي پايتخت به اين قضيه دنياي انترنت، براي علاقه‌مندان به موضوع، بخصوص نويسندگان هزارة كه ناگزير در صف قربانيان قرار داشتند، امكان گفتگوي و داد و فرياد فراهم كرد. اما جز نوشته اسد بودا "فروپاشي ايدآل قهرمان گري: فرضية در باب توحش پشتون ها"  در دنياي تحليل و تفسير و گزارش و به قول سارا كابلي در "دنياي متن" رخداد چندان قابل توجهي اتفاق نيفتاد. نقد سخي‌داد هاتف و دفاعي كه سارا كابلي از اين نوشته كردند، زيادي شيك و روشنفكرانه بودند. و بديهي است كه نتواند واقعيت‌هاي تلخ و پيچيدة‌اجتماعي را در خود بازتاب دهد. 

راهبرد های جنبش مدنی برعلیه تبعیض و بیعدالتی و رفتارهای ناهنجار شئونیستی و برتری جوئی قومی, نیاز به درک درست از واقعیت های ملموس و غیرقابل انکار جامعه دارد و این امر زمانی میسر است که روشنفکران و نخبگان کشور ما که ادعای پیشگامی و خدمت به مردم را دارند باید بدانند که پارادیم های مبارزه با مناسبات فاشیستی و ذهنیت قبیله سالاری را تلاش در راستای محو و نابودی این مناسبات غیر انسانی تشکیل میدهند نه صرف ادعا و یا سکوت . اگر سوال گردد که آیا رشد و توسعه نهاد های مدنی در یک جامعه دموکراتیک , خارج از نقش محوری ارزشهای مدنی و پشتیبانی مردمی امکان پذیر است یا نه ؟

شهادت در فرهنگِ بشر؛

پرومتئوس، مسيح، مزاري

اسدالله احمدي(بودا)

‏ سخن گفتن از ناميرايي و جاودانگي انسان به طورعام و بحث از شهادت به طور خاص، در زمينه و زمانه‏ي كه باورهايي متافيزيكي اغلب دچار تزلزل گشته‏اند، امر غريب و غير معمول به نظر مي‌رسد، با اين حال مرگ، به ويژه مرگ‏ خشونت‏بار پديدة است که در مرکز خودفهمي انسان قرار دارد، بنا بر اين غفلت از فهم‏مرگ را بايد غفلت از فهم‏زندگي دانست. در يك تصور ساده زندگي‏ هرچه باشد فرجامش مرگ است، اما اين سخن ساده‌انگارانه به نظر مي‌رسد، زيرا برخي زندگي‌‌اش را با مرگ آغاز مي‌كند و مرگ براي آن‏ها نوعي شهادت و حضور واقعي به شمار مي‏آيد. منظور من از شهادت و حضور، جاودانگي به مفهوم آکالوپتيک و آخرالزماني نيست، جاودانگي در روان و باور آدمي است، ناميرايي و رستاخيز كساني كه به عنوان «شهيد» پس از مرگ به واقعيت‏اخلاقي ناميرا و ضميرِ آگاه‏جمعي مبدل مي‏شوند.

جهاني‌شدن و سياست‌هاي فرهنگي جهان سوم

مفاهيم كليدي : جهاني شدن، جهان سوم و سياست‌هاي فرهنگي.

تمهید

جهاني شدن از مفاهيم و اصولي است كه كمتر حوزه سياسي، اقتصادي، فرهنگي را مي‌توان يافت كه از اين مسئله تاثير نپذيرفته باشد به‌ويژه كه با آغاز هزاره سوم ميلادي جهان دچارتغيبرات بنيادين شده است وما شاهد موج جديدي از اين فرايند هستيم. در حوزه عيني فرايند دموكراتيك شدن جهان، گفتمان حقوق بشر و شهروندي جهاني، گسترش رژيم‌هاي فراملي به حركت درآمدن جنبش‌هاي اجتماعي هويت جو مؤلفه‌هاي اساسي تحولات اجتماعي در مقياس جهاني است.در حوزه فكري و نظري نيز نظريات كثرت گرايانه و مقبوليت جهاني انديشه‌هاي پسامدرن كه بر «تمايز» «تفاوت» و غيريت» استوار است، تعدد و تكثر هويت‌ها را در كانون مباحثات خود قرار داده اند.همين ويژگي‌هاي نظري و عيني‌اند كه در جامعه شناسي سياسي جديد بر اساس «چرخش پسامدرن» سياست فرهنگي مطرح شده و چشم انداز نويني را براي بررسي و تحليل موضوعات در اختيار انديشمندان قرار داده است بدون شك مخرج مشترك همه اين مختصات جديد نظري و عيني، پديده جهاني شدن است.